Substancje palne i niepalne

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na obniżeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na produkt przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie podaje się go w obrębie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może liczyć inną formę. Najpopularniejsze i najmniej skomplikowane modele kierują się z zacisku uziemiającego także z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w tryb ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, to gdy uziemienie zostało w wyraźny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są wykorzystywane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W produktu napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia potrafi stanowić jeszcze mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub przenoszenie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W efektu swego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym problemem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie czytelny w twarze iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może powodować zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.